A imaxe que máis me afectou foi a dunha muller que vivía nun espazo moi reducido, e que só podía ver aos seus fillos cada certo tempo xa que non podía ocuparse deles debido ao seu poder adquisitivo.
Finalmente, xuntámonos todos nunha sala onde algúns nos sentamos en cadeiras e outros no chan, onde o home encargado da exposición e que tamén axudaba a estas persoas explicounos os distintos problemas polos que estas persoas remataran así, moitas delas con bós traballos como pode ser policía, mecánico, electricista, etc.
Creo que foi unha experiencia moi enriquecedora para moitos de nós, onde nos ensinaron como aportar o noso gran de area cara a estas persoas, e tamén a agradecer todo o que temos, que moitas veces sóbranos.
No hay comentarios:
Publicar un comentario